Bonds: A Case Study on Couple and Family Conflicts

Authors

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.20126295

Keywords:

Family therapy, Couples Therapy, Family Conflicts, Couples Conflicts

Abstract

The aim of this study is to investigate how childhood experiences, family relationships, bonds in romantic relationships and sense of self-worth are reflected in the therapeutic process in the client's psychotherapy process journey. Sessions were completed with interview techniques, which is a qualitative case analysis method. A total of 8 sessions were held for 50 minutes each week. The causes of the conflicts that arise as a result of the connection between the individual's current life patterns and early life experiences have been examined. Throughout the sessions, the client's need for social approval, the need to exist as an individual and the skills to establish one's own limits stood out as the main themes. Through therapeutic interventions, the client's re-meaning of family and romantic relationships has been supported and allowed to transform non-functional patterns. Unhealthy behaviour patterns in both family and romantic relationships of the client have been tried to be eliminated with healthier and alternative solutions. Thus, it was concluded that the client's work on both family therapy and couple therapy in the individual therapy process allows the client to look at the therapy process more holistically. It is recommended that the individual can go through a healthier therapy process by performing family and couple therapy for both family and romantic relationships for the client.

References

Alpay, Ü. & Yılmaz, A. E. (2024). Çiftlere yönelik psikoterapi yaklaşımlarının bireysel psikopatolojiler ve kronik hastalıklarda kullanımı. Klinik Psikoloji Dergisi, 8(3), 421-459.

Ankara: Türkiye Klinikleri; 2021. p.111-7

Arslan Isık, N. (2023). Erken Dönem Olumsuz Çocukluk Yaşantılarının AyrılmaBireyleşme Düzeyi ve Yaşam Doyumuna Etkisi: Üniversite Öğrencileri Örneği.

Aydın BN, Balcıoğlu İ. Aile ve çift terapileri. BÖCÜ, T. T., & BAŞER, D. Sosyal Hizmet Ve Bilişsel Davranışçı Terapi Yaklaşımı1.

Böcü, T. T., & Başer, D. (2022). Sosyal Hizmet Ve Bilişsel Davranışçı Terapi Yaklaşımı1.

Çalak, E (2018). Birey ve Bireyleşme: Psikolojik Bir Analiz. Muhafazakar Düşünce Dergisi,8(32),199-218.

Durgun, A. (2016), Aile içi problemler ve çözüm önerileri. Mehir Aile Dergisi 3(1), 83-95,2016

Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(1), 240-249. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1226695

İkizoğlu, G. (2019). Bilişsel davranışçı kuramda çift terapisi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 2(4), 59-69.

Karahan, T.F. (2005). Bir iletişim ve çatışma çözme beceri eğitimi programı’nın üniversite öğrencilerinin güvengenlik düzeylerine etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 217-230.

Karaman, M. A. (2019). Ergenlerle Diyalektik Davranış Terapisi. OPUS International Journal of Society Researches, 14(20), 2098-2120. https://doi.org/10.26466/opus.604025

Kaytanoğlu, H. (2021). Genç yetişkilerde sosyal onay ihtiyacı, beden memnuniyeti ve sosyal medya kullanım amaçlarının sosyal medya bağımlılığı ile ilişkisi (Master’s thesis, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü).

Özcan, Ö., & Çelik, G. G. (2017). Bilişsel davranışçı terapi. Türkiye Klinikleri, 3(2), 115-120.

Öztürk E, editör. Aile Psikopatolojisi. 1. Baskı.

Öztürk, M.O. (1998), Psikanalitik Psikoterapiler

Pines, A. M. (2003). Aşk ve Kıskançlık (Çev. C. Yonsel). İstanbul.

Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar-Current Approaches in Psychiatry 2015; 8(Suppl1):1-2 doi: 10.18863/pgy.70612 Konuk Editörden/

Samancı, A.Y., & Ekici, G. (1998). Aile terapisi. Düşünen Adam,11(3),45-51.Suma, M. (2024). Çift terapisine başvuran evli çiftlerde ayrılma anksiyetesi ve bağlanma stilleri arasındaki ilişki.

Şahan, B., & Akbaş, T. (2017). Sistemik Psikoterapi Temelli Grupla Psikolojik Danışma Oturumlarının Katılımcıların Ayrışma,

Bireyselleşmeye Yönelik Farkındalıkları Açısından İncelenmesi. Eğitimsel Nitel Araştırmalar Dergisi,5(2),67-95. DOI: 10.14689/İsnn.2148-2624.1.5c2s4m

Tabur, S. T., & Türkçapar, M. H. (2023). Bilişsel Davranışçı Aile Terapisi Gelişim ve Güncel Durum. KAİDE Dergisi (ASBÜ Uluslararası Aile Araştırmaları Dergisi), 1(1), 1-13.

Temel Kavramlar, Kuramlar ve Yöntemler. Tpdyayin. psikiyatri.org.tr

Turk J Anaesthesiol Reanim 2016; 44: 212-8 Yalçın, Ö., Ertüzün, E., & Minver, F. (2023). Son Çocukluk Dönemindeki Erkek Çocukların Rekreasyonel Aktivitelere Katılımlarına Göre Hayır Diyebilme Yeteneklerinin İncelenmesi. Türk Spor ve Egzersiz Dergisi, 25(3), 492-498. https://doi.org/10.15314/tsed.1320004

Türkçapar, H. (1998). Yale–Brown obsesyon Kompulsiyon Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması. Klinik Psikiyatri Dergisi, 1(3), 165–171.

Twohig, M., Vilardaga, J., & Levin, M. (2015). Changes in psychological flexibility during acceptance and commitment therapy for obsessive compulsive disorder. Journal of Contextual Behavioral Science, 196–202.

Published

2026-03-02

How to Cite

ERDOĞAN , G., & KARAAZİZ, M. (2026). Bonds: A Case Study on Couple and Family Conflicts. Ulusal Ve Uluslararası Sosyoloji Ve Ekonomi Dergisi, 5(12), 960–975. https://doi.org/10.5281/zenodo.20126295

Issue

Section

Articles

Most read articles by the same author(s)

1 2 3 4 5 > >>